جستجوگرalltheweb
 جستجوگرexcite
 جستجوگرlycos
 جستجوگرibound

جستجوگرmirago

جستجوگرmarchex
 جستجوگرaltavista
 جستجوگرnothernlign
 جستجوگرhotbot
جستجوگرgo
 جستجوگرask

جستجوگرACQ

جستجوگرeTools

جستجوگر wikipedia

جستجوگرgigablast

جستجوگر ganjoor جستجوگر در آثار مشاهير فارسي گو

یکی از کارشناسان شبکه ماهواره ای «نور» که از شبکه های ماهواره ای وهابیت هست و برای کوبیدن و زیر سوال بردن تشیع و باطل معرفی کردن اون راه اندازی شده، شبهه ای رو مطرح کرد که میخوام امروز جوابشو بدم چون ممکنه این شبهه، سوال خیلی از ماها هم باشه. این کارشناس به خیال خودش با این سوال تشیع رو زیر سوال برده. اون میگه:« این را خودتان میدانید هر امامی علم تمام ائمه قبلی را دارد علمشان کامل است، کم و زیاد نمی شود اما می بینیم، مذهب جعفری می گویند! چرا مذهب جعفری می گویند؟ چرا مذهب را به امام دوازدهم نسبت نمی دهند در احکام و فروع؟»

منم میگم راستی چرا ما امام صادق(ع) رو بعنوان رییس مذهب جعفری معرفی میکنیم؟مگه قبل از امام صادق(ع) بزرگوارانی چون امام علی(ع)،امام حسین(ع) و... سرپرستی و رهبری شیعیان رو بر عهده نداشتن،پس چرا ما امام صادق(ع) رو بعنوان رییس مذهب جعفری معرفی میکنیم؟؟

اگه میخواهید جواب رو متوجه بشید به بقیه ی عرایضم خوب دقت کنید تا متوجه بشید:

اولاً: همونطور که توی تاریخ اومده و اهل سنت و همه ی مسلمانها هم بهش اذعان دارن،مذاهب چهارگانه ( حنفی ، مالکی ، شافعی  و حنبلی ) در اهل تسنن در زمان امام صادق (ع) و بعد از ایشون شکل گرفته.

هر کدوم از این مذاهب چهارگانه به اسم رئیس و مؤسس اون نامگذاری شده و در مقابل این چهار مذهب اهل تسنن، نام مذهب جعفری با توجه به اینکه بزرگ و پیشوای این مذهب در این زمان  حضرت امام جعفر صادق(ع) بودن، برای مذهب شیعه متداول شد.

ثانیاً: نقل حدیث در زمان عمربن خطاب ممنوع شد و این ممنوعیت نقل حدیث تا زمان عمر بن عبدالعزیز ادامه داشت. تا اینکه عمر بن عبدالعزیز این ممنوعیت رو برداشت.

توی این زمان دسترسی شیعیان به احادیث ناب نبوی و امامان معصوم قبلی، تنها و تنها از یک طریق امکان داشت و اونم دسترسی به امام معصوم زمان خودشون بود. چون صحابه پیامبر(ص) از بین رفته بودن و احادیثی هم که موجود بودن همه از لحاظ صحت،موثق نبودن چون احادیث زیادی به دستور معاویه و برای مبارزه با شیعیان،جعل شده بودن!

از این رو تنها منبع موثق،امامان شیعه بودن و چون لغو ممنوعیت نقل حدیث در زمان امام باقر و امام صادق علیهما السلام  انجام شد در اغلب کتب حدیث ما بیشترین احادیث رو به نقل از این دو بزرگوار میبینیم و بیشترین احادیثی که مبنای مسائل و احکام فقهی می باشند از این دو امام بویژه امام صادق (ع) نقل شده است.

ثالثاً:درگیری بین بنی امیه و بنی عباس برای تصاحب قدرت ،در زمان امام صادق(ع) رخ داد.

امام از فرصتهای به دست اومده، نهایت استفاده رو برای تبلیغ مذهب تشیع کرد و برای بیان احکام فقهی اسلام با تشکیل کلاسهای درس که تعداد دانشجویان ایشون رو در مدت امامتشون بالغ بر 4000 نفر ( ودر بعضی نقل ها تا 14000 نفر نقل شده است) میدونن، اقدام نمودن و حتی دو نفر از رؤسای مذاهب اهل تسنن یعنی ابو حنیفه و مالک بن انس نزد ایشون درس میخوندن .و شافعی و احمدبن حنبل هم از شاگردان شاگردان ایشون محسوب میشن.

به همین خاطره که با توجه به مطالب بالا و اوج گسترش معارف اسلامی و فقه و احکام اسلام بخصوص شیعه در زمان حضرت امام صادق (ع) ، مذهب شیعه از اون زمان به بعد به عنوان مذهب جعفری نامیده شد.

والسلام علی من اتبع الهدی

از حضرت امام حسن عسکری عليه السلام كه فرموده علامات مؤمن پنج چيز است. پنجاه و يك ركعت نماز گزاشتن كه مراد هفده ركعت فريضه و سى و چهار ركعت نافله است.
در هر شب و روز و زيارت اربعين كردن و انگشتر در دست راست كردن و جبين را در سجده بر خاك گذاشتن و بسم الله الرحمن الرحيم را بلند گفتن . در زيارت اربعين كه زيارت مى ‏كنى در هنگامى كه روز بلند شده باشد و مى ‏گويى‏:
السَّلاَمُ عَلَى وَلِيِّ اللَّهِ وَ حَبِيبِهِ السَّلاَمُ عَلَى خَلِيلِ اللَّهِ وَ نَجِيبِهِ‏
سلام بر تو اى ولى خدا و حبيب خاص خدا سلام بر تو اى دوستدار و محبوب و برگزيده خدا
السَّلاَمُ عَلَى صَفِيِّ اللَّهِ وَ ابْنِ صَفِيِّهِ السَّلاَمُ عَلَى الْحُسَيْنِ الْمَظْلُومِ الشَّهِيدِ
سلام بر بنده خالص فرزند بنده خاص خدا سلام بر حسين مظلوم شهيد راه خدا
السَّلاَمُ عَلَى أَسِيرِ الْكُرُبَاتِ وَ قَتِيلِ الْعَبَرَاتِ‏
سلام بر آن اسير غم و اندوه و مصايب سخت عالم و كشته آب چشمان
اللَّهُمَّ إِنِّي أَشْهَدُ أَنَّهُ وَلِيُّكَ وَ ابْنُ وَلِيِّكَ وَ صَفِيُّكَ وَ ابْنُ صَفِيِّكَ الْفَائِزُ بِكَرَامَتِكَ‏
پروردگارا من گواهى مى ‏دهم كه آن حضرت ولى تو و فرزند ولى توست و برگزيده تو و فرزند برگزيده توست كه به لطف و كرمت رستگار شد
أَكْرَمْتَهُ بِالشَّهَادَةِ وَ حَبَوْتَهُ بِالسَّعَادَةِ وَ اجْتَبَيْتَهُ بِطِيبِ الْوِلاَدَةِ
تو او را به فيض شهادت گرامى داشتى و به سعادت مخصوص گردانيدى و به پاكى نسل برگزيدى
وَ جَعَلْتَهُ سَيِّداً مِنَ السَّادَةِ وَ قَائِداً مِنَ الْقَادَةِ وَ ذَائِداً مِنَ الذَّادَةِ وَ أَعْطَيْتَهُ مَوَارِيثَ الْأَنْبِيَاءِ
و او را امام بزرگى از بزرگان عالم و پيشوايى از پيشوايان الهى جهان قرار دادى و مدافع از اسلام مقرر داشتى و ميراث تمام پيمبران را به او عطا كردى
وَ جَعَلْتَهُ حُجَّةً عَلَى خَلْقِكَ مِنَ الْأَوْصِيَاءِ فَأَعْذَرَ فِي الدُّعَاءِ وَ مَنَحَ النُّصْحَ‏
و او را از جانشينان پيغمبر و حجت خود بر خلق گردانيدى او هم در اتمام حجت بر خلق رفع هر عذر از امت كرد و اندرز و نصيحت امت را با عطوفت و مهربانى انجام داده
وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِيكَ لِيَسْتَنْقِذَ عِبَادَكَ مِنَ الْجَهَالَةِ وَ حَيْرَةِ الضَّلاَلَةِ
و خون پاكش را در راه تو به خاك ريخت تا بندگانت را از جهالت و حسرت و گمراهى نجات دهد
وَ قَدْ تَوَازَرَ عَلَيْهِ مَنْ غَرَّتْهُ الدُّنْيَا وَ بَاعَ حَظَّهُ بِالْأَرْذَلِ الْأَدْنَى وَ شَرَى آخِرَتَهُ بِالثَّمَنِ الْأَوْكَسِ‏
و مردمى كه مغرور دنيا شدند و بهره آخرت شان را به متاع ناچيز پست دنيا فروختند و ظلم و جور كردند
وَ تَغَطْرَسَ وَ تَرَدَّى فِي هَوَاهُ وَ أَسْخَطَكَ وَ أَسْخَطَ نَبِيَّكَ‏
و در پيروى هواى نفس هلاك شدند و تو را و پيغمبرت را به خشم و غضب آوردند
وَ أَطَاعَ مِنْ عِبَادِكَ أَهْلَ الشِّقَاقِ وَ النِّفَاقِ وَ حَمَلَةَ الْأَوْزَارِ الْمُسْتَوْجِبِينَ النَّارَ (لِلنَّارِ)
و از آن بندگانت كه از اهل شقاق و نفاق و دشمنى با تو بودند پيروى كردند در صورتى كه آن ها حامل بار سنگين گناه و معاصى و مستوجب آتش دوزخ بودند
فَجَاهَدَهُمْ فِيكَ صَابِراً مُحْتَسِباً حَتَّى سُفِكَ فِي طَاعَتِكَ دَمُهُ وَ اسْتُبِيحَ حَرِيمُهُ‏
پس اين امام بزرگوار با آن ستمكاران در راه تو جهاد كرد و به اخلاص كامل صبر و تحمل كرد و مشقت بسيار كشيد تا آن جا كه در راه طاعتت خون پاكش به خاك ريخت و حريم مطهر و هتك حرمت خاندان پاكش را مباح شمردند
اللَّهُمَّ فَالْعَنْهُمْ لَعْناً وَبِيلاً وَ عَذِّبْهُمْ عَذَاباً أَلِيماً
پروردگارا تو آن قوم ستمكار ظالم را لعن شديد كن و به عذاب سخت دردناك معذب ساز
السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ سَيِّدِ الْأَوْصِيَاءِ
سلام بر تو اى فرزند رسول خدا صلی الله علیه و آله و فرزند سيد اولياء و اوصياء پيغمبر خدا
أَشْهَدُ أَنَّكَ أَمِينُ اللَّهِ وَ ابْنُ أَمِينِهِ عِشْتَ سَعِيداً وَ مَضَيْتَ حَمِيداً وَ مُتَّ فَقِيداً مَظْلُوماً شَهِيداً
گواهى مي دهم كه تو امين وحى خدايى و فرزند امين حق همه عمر با سعادت در جهان زيستى و با ثناى حق درگذشتى و از دنيا رحلت كردى و مظلوم و شهيد راه حق گشتى
وَ أَشْهَدُ أَنَّ اللَّهَ مُنْجِزٌ مَا وَعَدَكَ وَ مُهْلِكٌ مَنْ خَذَلَكَ وَ مُعَذِّبٌ مَنْ قَتَلَكَ‏
و باز گواهى مي دهم كه خداى متعال وعده‏اى كه به تو داده ‏است به آن البته وفا كند و آنان كه تو را خوار و مضطر گذاشتند همه را هلاك كند و قاتلانت را عذاب سخت چشاند
وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ وَفَيْتَ بِعَهْدِاللَّهِ وَ جَاهَدْتَ فِي سَبِيلِهِ حَتَّى أَتَاكَ الْيَقِينُ‏
و باز گواهى مي دهم كه تو به عهد خدا وفا كردى و در راه خدا همه عمر جهاد كردى تا هنگام رحلتت فرا رسيد
فَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ قَتَلَكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ ظَلَمَكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً سَمِعَتْ بِذَلِكَ فَرَضِيَتْ بِهِ‏
پس خدا لعنت كند آنان كه تو را كشتند و يا درباره تو ظلم و ستم كردند و باز خدا لعنت كند آن كس را كه به قتل و ظلم تو چون شنيد راضى و خوشنود گشت
اللَّهُمَّ إِنِّي أُشْهِدُكَ أَنِّي وَلِيٌّ لِمَنْ وَالاَهُ وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عَادَاهُ‏
پروردگارا من تو را گواه مى ‏گيرم كه من دوست آن حضرت و دوست دوستداران او هستم و دشمن با دشمنان او
بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّكَ كُنْتَ نُوراً فِي الْأَصْلاَبِ الشَّامِخَةِ وَ الْأَرْحَامِ الْمُطَهَّرَةِ (الطَّاهِرَةِ)
پدر و مادرم فداى تو اى فرزند رسول خدا گواهى مى ‏دهم كه تو نورى در اصلاب پدران عالي مرتبه و ارحام مادران پاك طينت بودى
لَمْ تُنَجِّسْكَ الْجَاهِلِيَّةُ بِأَنْجَاسِهَا وَ لَمْ تُلْبِسْكَ الْمُدْلَهِمَّاتُ مِنْ ثِيَابِهَا
و ان جا است جاهليت تو را آلوده نساخت و جامه ‏هاى تيره ظلمانى اعصار جاهليت تو را نپوشانيد
وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ مِنْ دَعَائِمِ الدِّينِ وَ أَرْكَانِ الْمُسْلِمِينَ وَ مَعْقِلِ الْمُؤْمِنِينَ‏
و باز گواهى مى ‏دهم كه تو محققا از اركان دين خدايى و اصل و اساس آيين مسلمين و پناه و نگهبان اهل ايمان
وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ الْإِمَامُ الْبَرُّ التَّقِيُّ الرَّضِيُّ الزَّكِيُّ الْهَادِي الْمَهْدِيُ‏
و باز گواهى مى ‏دهم كه تويى محققا پيشواى نيكوكار با تقواى پسنديده صفات پاك و پاكيزه ذات و هدايت كننده خلق و هدايت يافته به حق
وَ أَشْهَدُ أَنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِكَ كَلِمَةُ التَّقْوَى وَ أَعْلاَمُ الْهُدَى وَ الْعُرْوَةُ الْوُثْقَى وَ الْحُجَّةُ عَلَى أَهْلِ الدُّنْيَا
و باز گواهى مى ‏دهم كه نه تن از امامان امت كه از فرزندان تواند همه با روح تقوى و راهنماى طريق حق و رشته محكم ايمان خلق و حجت خدايند بر تمام اهل دنيا
وَ أَشْهَدُ أَنِّي بِكُمْ مُؤْمِنٌ وَ بِإِيَابِكُمْ مُوقِنٌ بِشَرَائِعِ دِينِي وَ خَوَاتِيمِ عَمَلِي‏
و شهادت مى ‏دهم كه من به امامت و حقانيت شما ايمان و به رجعت شما يقين دارم و در شروع به آيين و ختم كارم
وَ قَلْبِي لِقَلْبِكُمْ سِلْمٌ وَ أَمْرِي لِأَمْرِكُمْ مُتَّبِعٌ وَ نُصْرَتِي لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّى يَأْذَنَ اللَّهُ لَكُمْ‏ فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لاَ مَعَ عَدُوِّكُمْ‏
و قلبم تسليم قلب پاك شما و همه كارم پيرو امر شماست و ياريم تا خدا اذن دهد براى شما مهيا است پس البته با شما هستم نه با دشمنان شما
صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ عَلَى أَرْوَاحِكُمْ وَ أَجْسَادِكُمْ (أَجْسَامِكُمْ)
درود خدا بر شما و بر جسم و جان پاك شما باد
وَ شَاهِدِكُمْ وَ غَائِبِكُمْ وَ ظَاهِرِكُمْ وَ بَاطِنِكُمْ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ‏
و درود خدا بر شما باد از حاضر و غايب شما و بر ظاهر و بر باطن شما باد اى پروردگار عالميان عالم اين دعاى مرا اجابت فرماى.
پس دو ركعت نماز مى ‏كنى و دعا مى ‏كنى به آن چه مى‏ خواهى و برمى‏ گردى‏.

مولف: شیخ عباس قمی

آیا امام زمان (عج) ازدواج کرده است و در صورت