کلیات گیاه شناسی

هل گیاهی است كه در مناطق حاره  و گرم می روید . وطن آن هندوستان می باشد و حدود 80% مصرف هل دنیا از هندوستان صدر می شود

این گیاه پایا و علفی است كه ریزوم آن ساقه های هوائی مانند برگ بهم پیچیده گاهی تا ارتفاع 4 متر خارج می شود

یك یا دو ساقه گل دهنده از قاعده ساقه های هوائی خارج می شود كه دارای گل های كوچك برنگ سفید یا سبز روشن می باشد

میوه هل بیضی شكل ، مانند قلب و برنگ زرد یا سبز روشن بطول 1-2 سانتیمتر است . دانه های معطر و مطبوعی برنگ قهو های مای به قرمز در آن وجود دارد كه به مصرف اد.یه و خوشبو كردن مشروبات و غذاها یم رسد

تركیبات شیمیایی:

هل دارای اسانس فرار و معطری در حدود 4% می باشد ضمنا این گیاه دارای مواد رزینی و چربی نیز است .

خواص داروئی:

هل از نظر طب قدیم ایران گرم و خشك است

1)چون هل بشكل قلب می باشد بنابراین تقویت كنده قلب است

2)بادشكن بوده و گاز معده و روده را خارج می سازد

3)تقویت كننده بدن است

4)ادرار آرو است

5)قاعده آور است

6)مقوی سیستم هضم است

7)باعث هضم غذا می شود

8)زخم های دهان را برطرف می كند بدین منظور دم كرده هل را در دهان مضمضه كنید .

9)خوشبو كننده دهان است

10)برای تسكین گوش درد ، گرد هل را در گوش بریزید

11)برای برطرف كردن دل بهم خوردگی و تهوع  ،‌از دم كرده هل استفاده كنید

12)اشتها آور است

13)تب را پائین می آورد

14)معالج سرمخوردگی است

15)برای تسكین درد رماتیسم مفید است

16)ترشی معده را برطرف می كند

17)ضد مسمومیت است

18)برای رفع بیماریهای چشم مفید است

طرز استفاده:

دم كرده : مقدر 30 گرم هل كوبیده را در یك لیتر آب جوش ریخته و بگذارید بمدت 10 دقیقه دم بكشد سپس صاف كرده و بنوشید . هل را همچنین می توان به چایی یا دیگر مشروبات الكلی اضافه كرد .

مضرات :

مقدر مصرف زیاد هل برای روده ها مضر است . برای رفع این اشكال آنرا باید با كتیرا خورد .